Beveiliging

Hoe lang camerabeelden bewaren? De 4-weken-regel en de uitzonderingen

7 juli 2026 · 12 min lezen · DeSnipperaar

Hoe lang mag u camerabeelden bewaren? Voor gewone beveiligingsbeelden hanteert de Autoriteit Persoonsgegevens als richtlijn maximaal 4 weken, dus 28 dagen. Langer mag alleen als er een concreet incident is of een rechtsvordering loopt. Na de termijn moeten de beelden worden gewist of overschreven. Dit artikel legt uit waar die 4 weken vandaan komen, wanneer u mag afwijken en hoe u beelden daarna correct opruimt.

De vraag hoe lang camerabeelden bewaard mogen worden klinkt simpel, maar het antwoord raakt meteen aan de kern van de AVG. Camerabeelden zijn persoonsgegevens, want iedereen die in beeld komt is herkenbaar. Daarom geldt voor opnames hetzelfde principe als voor elk ander persoonsgegeven: u bewaart ze niet langer dan nodig. Hoe dat in de praktijk uitpakt, leest u hieronder. Voor het volledige overzicht van bewaren en vernietigen verwijzen wij naar de uitgebreide pijler over camerabeelden bewaartermijn en vernietiging.

De standaard: ongeveer 4 weken

De Autoriteit Persoonsgegevens hanteert als richtlijn dat camerabeelden maximaal vier weken bewaard worden. Vier weken is 28 dagen. Dat is voor de meeste organisaties ruim genoeg om een incident te ontdekken en de juiste beelden veilig te stellen. Er staat geen exact getal in de wet, maar deze termijn is in de praktijk de norm geworden. Wie zich eraan houdt, zit goed. Wie langer wil bewaren, moet daar een concrete reden voor hebben. Vier weken is dus geen verplichting om vol te maken, maar een bovengrens voor de gewone situatie. In de meeste gevallen merkt u een diefstal, een klacht of schade binnen enkele dagen op. De tijd die overblijft binnen die vier weken is uw marge om rustig te reageren en de juiste beelden veilig te stellen voordat ze worden overschreven.

Waarom 4 weken de norm is

Achter die vier weken zitten twee AVG-beginselen. Het eerste is opslagbeperking: u bewaart persoonsgegevens niet langer dan voor het doel nodig is. Het tweede is proportionaliteit: de inbreuk op de privacy moet in verhouding staan tot het doel. Het doel van beveiligingscamera's is om incidenten op te merken en af te handelen. Daar is een termijn van weken genoeg voor, geen maanden. Hoe langer u beelden bewaart, hoe groter de inbreuk wordt zonder dat het doel daar beter mee gediend is. Vier weken is de balans die de toezichthouder redelijk vindt.

Wat zijn gewone beveiligingsbeelden?

De richtlijn van vier weken geldt voor gewone beveiligingsbeelden. Dat zijn opnames van een entree, een kantoor, een magazijn, een parkeerplaats of een gevel, gemaakt om diefstal, vandalisme of onveilige situaties tegen te gaan. Op die beelden staan gezichten van medewerkers en bezoekers, soms kentekens en bewegingspatronen. Het zijn geen bijzondere persoonsgegevens in de zin van de AVG, maar wel gewone persoonsgegevens die bescherming verdienen. Voor deze categorie is vier weken het uitgangspunt. Heeft u camera's met een ander doel of een andere gevoeligheid, dan kan de afweging anders uitvallen.

De uitzonderingen: incident en langer bewaren

Langer dan vier weken bewaren mag, maar alleen met reden. De AVG laat drie situaties toe:

• Een concreet incident dat onderzoek vraagt, zoals diefstal, agressie, een ongeval of een klacht.
• Een lopende rechtsvordering waarvoor de beelden als bewijs dienen.
• Een specifieke wettelijke plicht die langere bewaring eist, wat zelden voorkomt.

Bij elke uitzondering geldt dezelfde regel: bewaar alleen het relevante fragment, niet het hele archief. U knipt de minuten rond het incident eruit, zet die apart en laat de rest gewoon overschrijven. Zo blijft de uitzondering beperkt tot wat echt nodig is.

Hoe lang is te lang?

Een vaste termijn van enkele maanden voor gewone beelden, zonder reden, is vrijwel altijd te lang. Toezichthouders kijken kritisch naar systemen die alles maandenlang bewaren omdat de schijf nu eenmaal groot is. Dat is geen geldige reden. De gevoeligheid van de plek speelt ook mee. Op een rustige binnenruimte met weinig incidenten kan zelfs een kortere termijn dan vier weken passender zijn. Op een risicovolle plek kan vier weken precies kloppen. Het gaat er niet om dat u de termijn volmaakt, maar dat u kunt uitleggen waarom uw termijn past bij uw situatie. Een nuttige vuistregel is om uzelf af te vragen hoeveel tijd u realistisch nodig heeft om een incident op te merken en af te handelen. Is dat antwoord een paar dagen, dan is een termijn van weken al ruim. Wie zonder die afweging maandenlang bewaart, loopt het risico dat de toezichthouder de termijn als bovenmatig bestempelt. Bovendien groeit met elke extra week de hoeveelheid beeldmateriaal die u moet beveiligen tegen ongeoorloofde toegang. Kort bewaren is daarom niet alleen netjes voor de privacy, het verkleint ook uw eigen risico bij een datalek.

Wie bepaalt de bewaartermijn?

De bewaartermijn bepaalt u zelf als verwerkingsverantwoordelijke, dus als organisatie of persoon die de camera's plaatst. U maakt de afweging tussen het beveiligingsdoel en de privacy van de mensen in beeld. Die keuze legt u vast en kunt u onderbouwen. Het is geen kwestie van een leverancier die de standaardinstelling van de NVR laat staan. De verantwoordelijkheid voor de termijn ligt bij u, niet bij de fabrikant van het systeem. Daarom hoort de termijn ook thuis in uw eigen documentatie, niet alleen in de software.

Wat gebeurt er na de bewaartermijn?

Na de bewaartermijn moeten de beelden weg. Bewaren mag niet meer, want het doel is bereikt of de termijn is verstreken. In de praktijk gebeurt dat verwijderen meestal automatisch: een NVR of DVR overschrijft de oudste opnames met nieuwe zodra de schijf vol is. Als die overschrijfcyclus klopt met uw termijn, voldoet u aan de eis. Beelden die u apart heeft gezet voor een incident verwijdert u zodra de afhandeling klaar is. Laten staan na de termijn is een overtreding, ook als niemand de beelden ooit bekijkt.

Overschrijven door de NVR of DVR

De gewone manier waarop beelden verdwijnen is overschrijven. Een NVR of DVR neemt continu op en wist vanzelf de oudste beelden als de schijf vol raakt. Het komt er dus op aan dat de overschrijfcyclus klopt met uw bewaartermijn:

• Stel de overschrijftijd in op vier weken of korter.
• Controleer of de schijf niet zo groot is dat beelden langer blijven staan dan bedoeld.
• Zet beelden van een incident in een aparte map met een eigen termijn.
• Leg de instelling vast, zodat u kunt aantonen dat de cyclus klopt.

Overschrijven is voldoende voor de dagelijkse gang van zaken. Het wordt pas een ander verhaal als het systeem zelf wordt vervangen.

Overschrijven versus de schijf vernietigen

Zolang het systeem draait is overschrijven prima. Maar gaat de NVR of DVR de deur uit, bij een upgrade, een storing of het einde van de levensduur, dan is overschrijven niet genoeg. Op de oude harde schijf staan dan nog beelden. Die zijn met de juiste software vaak terug te halen. Een schijf die het pand verlaat zonder veilige vernietiging is een datalek in wording. Daarom hoort de schijf eruit en fysiek vernietigd, niet meegegeven aan de installateur en niet bij het oud ijzer. Hoe dat shredderen werkt leest u in een harde schijf laten shredden.

De schijf veilig vernietigen bij vervanging

Bij vervanging van een camerasysteem volgt u een vaste route. Inventariseer eerst alle opslagmedia, dus de schijf in de NVR maar ook eventuele SD-kaarten in losse camera's. Haal de schijf eruit voordat de oude apparatuur wordt afgevoerd. Laat die fysiek vernietigen op het juiste niveau voor datadragers, doorgaans DIN H-4 of H-5. Bewaar per schijf een certificaat met het serienummer. Zo kunt u later aantonen dat de beelden onomkeerbaar weg zijn. Dit sluit aan op aantoonbaar vernietigen, met een certificaat van vernietiging als bewijs voor uw dossier. Geef de schijf nooit zomaar mee aan de monteur die het nieuwe systeem installeert. Voor hem is het oude apparaat schroot, voor u zit er nog persoonsgegevens op waar u verantwoordelijk voor blijft. Datzelfde geldt voor SD-kaarten in losse IP-camera's en voor een eventuele back-upschijf. Inventariseer dus alles wat ooit beelden heeft opgenomen voordat het pand verlaat. Een schijf die u zelf laat shredden levert een sluitend bewijs op, terwijl een apparaat dat zoekraakt in een container u juist in de problemen brengt bij een controle.

Bewaartermijn camerabeelden: een overzicht

Onderstaande tabel vat samen wat in de meeste gevallen geldt. Het blijft een richtlijn, want uw eigen afweging staat voorop.

Situatie	Richtlijn bewaartermijn	Manier van opruimen
Gewone beveiligingsbeelden	Maximaal 4 weken	Automatisch overschrijven
Drukke plek, weinig incidenten	Korter dan 4 weken kan passend zijn	Automatisch overschrijven
Concreet incident	Tot afhandeling klaar is	Fragment apart, daarna wissen
Lopende rechtsvordering	Tot de zaak is afgerond	Fragment apart, daarna wissen
Systeem of schijf vervangen	Niet van toepassing	Schijf fysiek vernietigen

Bedrijf versus thuis

Voor een bedrijf gelden de AVG-regels onverkort: een doel, een termijn van rond de vier weken en documentatie. Bij een particulier met een camera aan huis ligt het anders. Filmt u alleen uw eigen erf, dan valt dat onder de huishoudelijke uitzondering en geldt de AVG niet streng. Maar zodra uw camera de openbare weg of de tuin van de buren in beeld brengt, vervalt die uitzondering en gelden dezelfde regels als voor een bedrijf. Ook thuis is vier weken dan een verstandige bovengrens. De regels voor beide situaties staan in regels voor bewakingscamera's bij bedrijf en thuis.

De termijn vastleggen in het verwerkingsregister

De gekozen bewaartermijn hoort in uw verwerkingsregister. Daar legt u per camerasysteem vast wat het doel is, welke categorieen mensen in beeld komen, hoe lang u de beelden bewaart en hoe u ze daarna opruimt. Zo is de termijn niet alleen een instelling in de NVR, maar een bewuste keuze die u kunt onderbouwen. Komt er een vraag van een toezichthouder of een betrokkene, dan kunt u in een oogopslag laten zien dat uw termijn klopt. Het overzicht van veelvoorkomende termijnen voor andere gegevens staat in de AVG-bewaartermijnen cheatsheet.

Wat als er beelden uitlekken?

Lekken camerabeelden uit, bijvoorbeeld omdat een oude schijf onbeveiligd is weggegooid, dan kan dat een datalek zijn dat u binnen 72 uur bij de Autoriteit Persoonsgegevens moet melden. Een te lange bewaartermijn vergroot de schade, want hoe meer beelden u nog had, hoe meer er op straat kan komen. Een nette termijn beperkt het risico juist. Kunt u aantonen dat oude beelden al waren overschreven of de schijf al was vernietigd, dan staat u sterker. Hoe de meldplicht werkt leest u in datalek melden in 72 uur.

Veelgemaakte fouten

• Alles maandenlang bewaren omdat de schijf groot is. Dat is geen geldige reden.
• De standaardinstelling laten staan. Controleer of de overschrijfcyclus klopt met vier weken.
• Het hele archief bewaren bij een incident in plaats van alleen het relevante fragment.
• De oude schijf meegeven aan de installateur zonder vernietiging en certificaat.

In 4 stappen op orde

1. Bepaal uw bewaartermijn en houd vier weken aan, tenzij korter passender is.
2. Stel de overschrijfcyclus in op die termijn en controleer dat hij klopt.
3. Leg de termijn vast in uw verwerkingsregister met doel en opslaglocatie.
4. Vernietig de schijf veilig bij vervanging, met een certificaat als bewijs.

Veelgestelde vragen

Hoe lang mag je camerabeelden bewaren?

Voor gewone beveiligingsbeelden hanteert de Autoriteit Persoonsgegevens als richtlijn maximaal 4 weken, dus 28 dagen. Langer mag alleen bij een concreet incident of een lopende rechtsvordering. Dan bewaart u alleen het relevante fragment.

Wat is de bewaartermijn voor camerabeelden?

De standaard is ongeveer 4 weken. Op een drukke plek met weinig incidenten kan een kortere termijn passender zijn. Een vaste termijn van maanden zonder reden is meestal te lang.

Wat gebeurt er met camerabeelden na de bewaartermijn?

De beelden moeten worden verwijderd. Bij een NVR of DVR gebeurt dat automatisch door overschrijven, mits de cyclus op vier weken of korter staat. Bij vervanging van het systeem wordt de schijf veilig vernietigd.

Hoe lang worden camerabeelden bewaard bij een bedrijf?

Bij de meeste bedrijven vier weken. De termijn staat in het verwerkingsregister, samen met het doel en de opslaglocatie. Beelden van een incident worden apart bewaard tot de afhandeling klaar is.

Mag een particulier camerabeelden langer bewaren?

Filmt u alleen uw eigen erf, dan geldt de AVG niet streng. Komt de openbare weg of het terrein van de buren in beeld, dan gelden dezelfde regels en is vier weken ook thuis een verstandige bovengrens.

Conclusie

Hoe lang u camerabeelden mag bewaren, komt neer op een heldere vuistregel. Voor gewone beveiligingsbeelden is vier weken de norm, korter waar dat past, langer alleen bij een incident of een rechtsvordering. Na de termijn moeten de beelden weg, meestal door overschrijven en bij vervanging door de schijf veilig te vernietigen. Leg uw termijn vast in het verwerkingsregister en zorg dat u uw keuze kunt onderbouwen. Zo houdt u zich aan de AVG en voorkomt u dat oude beelden langer rondslingeren dan mag.

Lees ook: de pijler over camerabeelden bewaartermijn en vernietiging. Daarnaast de verwante artikelen over camerabeelden vernietigen en wissen, camerabeelden en de AVG-rechten en regels voor bewakingscamera's bij bedrijf en thuis.

---

Oude opnameschijf veilig laten vernietigen? Vraag een offerte aan via desnipperaar.nl. Wij halen de schijf op, vernietigen die op het juiste niveau en u ontvangt een certificaat als bewijs voor uw AVG-dossier.